فصل سیزدهم: رهبران, چگونه می اندیشند

شوارتز این فصل را با این حقیقت آغاز می‌کند که رهبری صرفاً یک عنوان یا جایگاه نیست، بلکه نوعی نگرش و سبک تفکر است. رهبران واقعی، کسانی هستند که با شیوه‌ای خاص فکر می‌کنند، تصمیم می‌گیرند و عمل می‌کنند.

او توضیح می‌دهد که برخلاف تصور عمومی، برای رهبر بودن نیازی نیست که در رأس یک سازمان یا گروه باشی. هر کسی می‌تواند در دایره‌ خود، در خانواده، تیم یا جامعه‌اش نقش رهبری ایفا کند.

یکی از اولین ویژگی‌های فکری رهبران، داشتن ایمان به توانمندی دیگران است. رهبران بزرگ باور دارند که دیگران نیز می‌توانند رشد کنند و پیشرفت نمایند، و این باور را در عمل نشان می‌دهند.

شوارتز تأکید می‌کند که رهبران به جای تحقیر یا تضعیف دیگران، افراد را تشویق می‌کنند، امید می‌دهند و به آن‌ها قدرت می‌بخشند. این تشویق‌ها اغلب الهام‌بخش‌ترین بخش یک رهبری موفق هستند.

او می‌گوید رهبران موفق، پیش از آنکه مردم را هدایت کنند، بر خود مسلط شده‌اند. آن‌ها مسئولیت احساسات، واکنش‌ها و تصمیمات خود را می‌پذیرند و الگوی رفتاری برای دیگران هستند.

در این فصل آمده که یکی از مؤلفه‌های تفکر رهبری، داشتن چشم‌انداز است. رهبران قادرند آینده‌ای روشن را ببینند و دیگران را برای رسیدن به آن مسیر راهنمایی کنند. آن‌ها با اهداف بزرگ‌تر فکر می‌کنند.

شوارتز می‌گوید رهبران هیچ‌گاه با بدبینی یا شک و تردید تیم خود را پیش نمی‌برند. آن‌ها انرژی مثبت، اعتماد، و امید را منتقل می‌کنند. حتی در دشوارترین شرایط، رهبر کسی است که آرامش و اعتماد ایجاد می‌کند.

او یادآوری می‌کند که رهبران، انتقاد را سازنده بیان می‌کنند. آن‌ها به جای سرزنش، تمرکزشان را بر راه‌حل‌ها می‌گذارند و همیشه با زبان احترام و انگیزش صحبت می‌کنند.

شوارتز به نقش کلیدی تصمیم‌گیری اشاره دارد. رهبران موفق، قاطع، آگاه و مسئولانه تصمیم می‌گیرند. آن‌ها از تصمیم‌گیری نمی‌ترسند، چون می‌دانند که تصمیم‌گیری بخشی از وظیفه‌ی رهبری است.

او می‌نویسد که تفکر رهبران مبتنی بر خدمت است، نه کنترل. رهبران بزرگ به دیگران خدمت می‌کنند، به رشدشان کمک می‌کنند و از موفقیت دیگران شاد می‌شوند. آن‌ها اهل تسلط نیستند، بلکه اهل ساختن‌اند.

نویسنده تأکید می‌کند که احترام، پایه‌ی رهبری پایدار است. رهبران با رفتار محترمانه، گوش دادن فعال، و توجه واقعی به نظرات دیگران، اعتماد و وفاداری ایجاد می‌کنند.

در بخش دیگری از فصل، شوارتز می‌گوید رهبران موفق، در بحران‌ها خونسردی خود را حفظ می‌کنند. آن‌ها به جای واکنش احساسی، با تحلیل و آرامش عمل می‌کنند و به دیگران هم اعتماد به نفس می‌دهند.

او بر اهمیت صداقت در تفکر رهبری تأکید دارد. رهبران قابل اعتماد کسانی‌اند که آنچه می‌گویند با آنچه انجام می‌دهند هماهنگ است. صداقت باعث می‌شود دیگران واقعاً از دل پیروی کنند.

شوارتز اشاره می‌کند که رهبران اهل رشد مداوم‌اند. آن‌ها همیشه در حال یادگیری، مطالعه و به‌روزرسانی افکارشان هستند. رهبران ذهنی باز دارند و از تغییر نمی‌ترسند.

در پایان فصل، او توصیه می‌کند که برای تبدیل شدن به یک رهبر مؤثر، باید طرز فکرت را ارتقاء بدهی. با باور به دیگران، مسئولیت‌پذیری، احترام، تصمیم‌گیری آگاهانه و ذهنی باز، تو هم می‌توانی یک رهبر تأثیرگذار باشی.