فصل هفتم: بر محیط اطراف خود مسلط شوید, درجه ی یک باشید

شوارتز این فصل را با این نکته‌ی کلیدی آغاز می‌کند که محیط اطراف، یکی از قدرتمندترین عوامل شکل‌دهنده‌ی رفتار، افکار و نگرش‌های ماست. اگر می‌خواهیم انسان‌های موفق، باانگیزه و مثبت‌تری باشیم، باید آگاهانه محیط زندگی و کاری خود را انتخاب و مدیریت کنیم.

او توضیح می‌دهد که محیط فقط به مکان فیزیکی محدود نمی‌شود، بلکه شامل افرادی که با آن‌ها وقت می‌گذرانیم، گفتگوهایی که می‌شنویم، اطلاعاتی که دریافت می‌کنیم و فرهنگی که در آن نفس می‌کشیم نیز هست. این عناصر می‌توانند ما را بالا بکشند یا پایین بیاورند.

نویسنده هشدار می‌دهد که بودن در کنار آدم‌های منفی، شکست‌خورده و بدبین، انرژی، امید و اعتمادبه‌نفس ما را به تدریج تحلیل می‌برد. این نوع معاشرت‌ها اغلب با عباراتی مثل «نمی‌تونی»، «بی‌فایده‌ست» یا «ولش کن» همراه است.

او در مقابل، پیشنهاد می‌دهد که خود را با افرادی احاطه کنیم که رو به جلو هستند، بزرگ فکر می‌کنند، به رشد علاقه دارند و از موفقیت ما خوشحال می‌شوند. محیط پرورش‌دهنده، شخصیت‌ساز و انگیزه‌بخش است.

شوارتز همچنین تأکید دارد که برای «درجه‌یک بودن» باید از نظر ذهنی، عاطفی و رفتاری، سطح خود را ارتقا دهیم. این یعنی رعایت ادب، نظم، صداقت، مسئولیت‌پذیری و کیفیت بالا در کار، حرف زدن و ظاهر شخصی.

در بخشی از فصل، او توضیح می‌دهد که محیط کار نیز تأثیر چشمگیری بر عملکرد ما دارد. اگر در محیطی هستی که انگیزه و خلاقیت را سرکوب می‌کند، باید یا آن را تغییر دهی، یا به‌تدریج راه خودت را از آن جدا کنی.

او بر این باور است که مغز انسان مثل اسفنج است؛ هرچه در اطرافش باشد، جذب می‌کند. اگر می‌خواهی تفکر عالی داشته باشی، باید با ایده‌های بزرگ، افراد مثبت، کتاب‌های الهام‌بخش و منابع غنی ذهن خود را تغذیه کنی.

نویسنده پیشنهاد می‌کند به‌طور منظم محیط ذهنی‌ات را پاکسازی کنی؛ افکار منفی، اخبار سمی، حرف‌های مخرب و گفت‌وگوهای بی‌ارزش را حذف کن و جای آن را با محتواهای انگیزشی و رشددهنده پر کن.

در ادامه، او از خواننده می‌خواهد سطح استانداردهای شخصی‌اش را بالا ببرد. به‌جای اینکه «هر جور شد، شد» فکر کنی، با خودت عهد ببند که همیشه بهترین خودت را ارائه دهی. این نگرش تو را به فردی درجه‌یک تبدیل می‌کند.

شوارتز توضیح می‌دهد که تفاوت بین افراد موفق و ناموفق اغلب در کیفیت کارهای به‌ظاهر ساده و روزمره نهفته است. آدم‌های درجه‌یک، حتی کارهای کوچک را با دقت، احترام و تعهد انجام می‌دهند.

او بر اهمیت زبان بدن، شیوه صحبت کردن، طرز برخورد با دیگران و نحوه مواجهه با مشکلات تأکید دارد. همه‌ی این‌ها بخشی از محیط ذهنی و تصویری است که ما از خودمان برای دیگران می‌سازیم.

نویسنده پیشنهاد می‌کند که همیشه به این فکر کنی: آیا کاری که اکنون انجام می‌دهم، در شأن یک انسان درجه‌یک است؟ این سؤال ساده می‌تواند بسیاری از تصمیم‌های تو را بهبود دهد.

در بخشی از فصل، شوارتز یادآوری می‌کند که درجه‌یک بودن یک اتفاق نیست، بلکه یک انتخاب است. تو انتخاب می‌کنی در چه محیطی باشی، با چه کسانی ارتباط داشته باشی و با چه کیفیتی زندگی کنی.

او اضافه می‌کند که اگر می‌خواهی دیگران تو را با احترام و تحسین ببینند، اول باید خودت را جدی بگیری و محیطی بسازی که شخصیت، افکار و عملکردت را به سطح بالا بکشاند.

در پایان فصل، نویسنده تأکید می‌کند که تو محصول مستقیم محیطی هستی که در آن زندگی می‌کنی – پس آن را عاقلانه و آگاهانه انتخاب کن. اگر محیط اطرافت را ارتقا دهی، زندگی‌ات نیز ارتقا پیدا خواهد کرد.